دختران ماه پیشونی

خدايا، تو  ميداني که چه مي کشيم ، پنداري که چون شمع ذوب مي شويم ، آب مي شويم ما  ازمردن نمي هراسيم ، اما ميترسيم بعد ازما ايمان را سر ببرند و اگر نسوزيم  هم که روشنائي مي رود و جاي خود را دوباره به شب مي سپارد ، پس چه بايد  کرد؟

از يک سو بايد  بمانيم تا شهيد آينده شويم  و از ديگر سو بايد شهيد شويم  تا آينده بماند  هم بايد امروز شهيد شويم تا فردا بماند وهم بايد بمانيم تا فردا شهيد نشود ،  عجب دردي چه مي شد امروز شهيد مي شديم و فردا زنده مي شديم تا دوباره شهيد  شويم.

به منظور استفاده بیشتر از نقدها و نظرات

تا حالا18نظر
بدلیل تبلیغی بودن و کلیشه ای بودن حذف شدند